„zapytał żywo Dick Sand.
Ależ nie, drogi przyjacielu odparł śmiejąc się Amerykanin.
Przecież powiedziałem należałoby ich szukać, a nie należy ich szukać. Bądź spokojny, przez cały czas nie opuścimy tej równiny, której najwyższa wysokość nie przekracza tysiąca pięciuset stóp. Nie, gdyby trzeba było przedzierać się przez Kordyliery, zdając się tylko na naszego jedynego konia, nigdy w życiu nie namawiałbym was na podobną przeprawę!
Istotnie zauważył Dick wówczas rozsądniej byłoby trzymać się wybrzeża.
Po stokroć odparł Harris. Lecz hacjenda SanFelice leży po tej stronie Kordylierów. Dlatego też powinniśmy odbyć naszą podróż bez większych trudności.
A czy pan się nie lęka zabłądzenia w tej puszczy, którą przemierza pan po raz pierwszy zapytał Dick.
Nie, przyjacielu odrzekł Harris. Co prawda wiem, że tutejsze lasy przypominają ogromne morze, czy też raczej dno morza, gdzie nawet doświadczony marynarz nie mógłby określić swego położenia. Ale ja jestem oswojony z puszczą i umiem znaleźć właściwą drogę,obserwując rozmieszczenie pewnych drzew, kierunek ich liści i zmiany w glebie, tysiąc szczegółów wreszcie, których ty nie zauważysz. Nie obawiaj się, doprowadzę was wszystkich do miejsca przeznaczenia!“(10)