„210 konwencjonalny. Zaraz po szkole opuściła Wiedeń i udała się do Berlina, gdzie z wielkim powodzeniem występowała przez okrągły rok na scenie Hoftheater. Powróciła do Austrii w momencie, gdy cala monarchia żyła dwoma niebłahymi przecie wydarzeniami wystawą światową i dwudziestopięcioleciem panowania Franciszka Józefa.
Wiedeński debiut teatralny pani Schratt wypadł 24 marca 1873 roku. Wystąpiła w roli tytułowej w sztuce Heinricha von Kleista „Das Katchen von Heilbronn" („Kasia z Hcilbronnu"), w której odniosła wręcz sensacyjny sukces. Publiczność i prasę ogarnął entuzjazm, który przygaszony został dopiero słynnym majowym krachem na giełdzie.
Niemniejszym uznaniem cieszyła się jej kolejna kreacja (również Katarzyny) w komedii Szekspira „Poskromienie złośnicy". Ten właśnie spektakl oglądał cesarz wraz z najbliższą rodziną. Aktorka nic wywarła jednak na nim większego wrażenia ani jako artystka, ani jako kobieta. Wkrótce wskutek giełdowej klęski, która dotknęła również, teatr pani Schratt opuściła ponownie Austrię, udając się tym razem do Petersburga, gdzie zdobyła spore uznanie publiczności. Po uzdrowieniu kryzysu powróciła na scenę do Wiednia, wówczas też 25 sierpnia 1879 wyszła za mąż. I jeszcze raz wyjechała za granicę, angażując się do Teatru Niemieckiego w Nowym Jorku. Nie wiadomo, czy to ciekawość św;ata kazała jej tak daleko peregrynować, czy też był to efekt pierwszych poważnych rozdźwięków małżeńskich, ponieważ mąż jak później wyznała okazał się niepoprawnym lekkoduchem.“(6)